Poświęcenie

Wszystkie dotychczasowe modlitwy ofiarnicze będą zawarte w kończącym poświęceniu, które kapłan w obliczu Najświętszych Tajemnic we Mszy św., w głębokim, pełnym pokory oddaniu się Trójcy Świętej  wypowiada: „Najświętsza Trójco, przyjmij te dary ofiarne... na pamiątkę cierpień (na lewo krzyż), zmartwychwstania (ponad kapłanem) i wniebowstąpienia naszego Pana Jezusa Chrystusa (na obrazie, po prawej) ku chwale błogosławionej po wszystkie czasy czystej Dziewicy (na obrazie, prosto pod Duchem świętym), św. Jana Chrzciciela (pośrodku między św. Pawłem z mieczem a św. Piotrem z odwróconym krzyżem), świętych Apostołów Piotra i Pawła i wszystkich świętych (zaraz nad chmurami). Dozwól, aby te dary ofiarne służyły im ku chwale a nam do zbawienia, i dozwól, aby w niebie stali się naszymi orędownikami”. Przy tej najświętszej Modlitwie i Ofierze powinniśmy w duchu oglądać niebo otwarte – jak na obrazie, abyśmy się sami w niebie zagubili na nadchodzącą najświętszą część ofiary Mszy św. Do tego pozwólmy się przez słowa Prefacji wznieść ku górze.