Przy przyklęknięciu kapłana przed przeistoczonym Winem, Przenajświętszą Krwią Jezusa, powinno stanąć również przed oczami naszej duszy wstrząsające, ubiczowane i ukrzyżowane ciało naszego Pana Jezusa Chrystusa, abyśmy rzeczywiście poznali i zrozumieli to, co wyznaliśmy na początku Mszy św.: „Moja wina, moja wina...” W tym patrzeniu i poznaniu powinna wzrastać i dojrzewać nasza miłość do Jezusa, aż do ostatniego dopełnienia: Tyś mnie krwią swoją wybawił, odkupił i uświęcił... – aby nasza pełnia życia stała się żyjącym Dziękczynieniem. „Zawsze i wszędzie powinniście dziękować”. Jak dziękują dusze cierpiące, które doświadczają swego wniebowzięcia (na obrazie po prawej stronie), jak dziękują całe rzesze Świętych (na lewo) po wszystkie wieki i całe niebo wypowiadając swoje uduchowione, wychwalające Amen! I my także prosimy: Jezu przyjmij wszystkich ludzi i dusze cierpiące w święte Przeistoczenie dla ich przeistoczenia.  ►