Kapłan podnosi na znak wiary i celem świętej adoracji przeistoczoną Hostię – Jezusa Najświętsze Ciało. Teraz możemy i powinniśmy nie tylko nasz wzrok utkwić w świętej Hostii, lecz także usiłować naszym umysłem i naszą duszą tę Prawdę rozpoznać, zrozumieć, że kapłan podnosi Baranka ofiarnego, Jezusa Chrystusa, widocznego wszystkim  w Jego cierpieniach na krzyżu jak i wstępującego do Ojca, przemienionego przez przejście, przez wrota śmierci.

Przez święte Przeistoczenie obecnym jest nie tylko Wieczernik, lecz również Góra Kalwaria z Ukrzyżowaniem i najbliżej stojącymi (pierwszymi przeżywającymi): Maryją, Janem, Magdaleną. Setnik wyzna po śmierci Jezusa: „Ten jest prawdziwie Synem Bożym”. On, poganin, wypowiada swoją wiarę – jest do głębi dotknięty przez tę Prawdę. A my, w czasie Podniesienia?  ►