Iz..2, 2-5 Czasy późniejsze (acharit ha–jamim – dosł.: dni późne, ostateczne) –  oznaczają mesjańską epokę przyszłości, epokę eschatologiczną... Wyniesienie góry Syjonu nie można pojmować w sensie fizycznym, lecz duchowym. – Wielka pielgrzymka narodów jak rzeka popłynie po prawdziwą naukę Bożą, która promieniować będzie z Syjonu. Nauka (Tora) – to nie tylko Prawo Mojżeszowe, lecz całokształt prawd i norm, pouczeń i zasad religijnych danych przez Boga, całość objawienia.

Iz..9,.4 Zniszczenie narzędzi i przedmiotów związanych z wojną oznacza pokój i rozbrojenie. – Dla Mesjasza sprzęt bojowy nie będzie miał żadnego znaczenia, bo samym tchnieniem ust swoich unicestwi złoczyńcę i Boską mocą będzie rozkazywał.

Iz..9,. 5-6 Na tle zapowiadanego wybawienia z klęsk jawi się postać Dziecięcia – mesjańskiego Króla... Sar szalom – Książę Pokoju. Pokój to istotny element Królestwa mesjańskiego w nauce proroków w ogóle, a Izajasza w szczególności... Pamiętać jednak trzeba, że hebr. pojęcie szalom jest znacznie bogatsze i oprócz pokoju w znaczeniu dzisiejszym mieści w sobie również dobrobyt, pomyślność, cały zespół dóbr materialnych i duchowych... Podkreślenie na końcu perykopy (w. 6), że zazdrosna miłość Pana  Zastępów tego dokona, jest jakby podpisem Boga potwierdzającym mesjański charakter przepowiedni i gwarancją wiecznego trwania Królestwa Mesjasza, opartego na prawdziwej sprawiedliwości i pokoju bez granic.

Iz..11, 6-9 Zwierzęta są symbolem ludzi i narodów. W Królestwie mesjańskim, w którym nauka prawdziwego Boga będzie "Wielką kartą" i konstytucją będzie mogło mieszkać razem w idealnej przyjaźni i współpracy wiele różnych narodów o najbardziej odmiennych temperamentach i zwyczajach. Prawdopodobnie tekst 11, 6–9 stanowi też aluzję do raju, do pierwotnej harmonii, którą człowiek naruszył, a którą Mesjasz przywróci i w przyrodziewół będzie jadał słomę (w. 7).

Iz..29, 22-24 Po usunięciu nadużyć i występków lud Boży służyć będzie Bogu, którego moc i działanie pozna w ogniu prób...

Iz..32,.15-20 Kara przeminie, spustoszenie nie będzie trwać wiecznie. Duch z wysoka – stwórczy Duch Boga, dokona radykalnej zmiany na lepsze, zarówno w świecie fizycznym, jak i w dziedzinie socjalno-moralnej. Ojcowie Kościoła odnosili ten tekst do zesłania Ducha.

Iz..65,.17-25 Poprzednie klęski pójdą w zapomnienie; ich przeciwstawieniem będzie nowy porządek rzeczy, nowa era zapoczątkowana dokonanym przez Boga zbawieniem, nowy ład świata (niebiosa i ziemia znaczą po prostu cały świat). Ten nowy ład, w którym zgodnie ze starodawnym poglądem uczestniczyć będzie w pewnym sensie również przeobrażona przyroda, będzie powodem radości zarówno dla Boga jak i Jego wiernego ludu. Radość, długie życie, bezpieczne mieszkanie, korzystanie z owoców własnej pracy, wysłuchanie modłów przez Boga i pełnia pokoju – to wyraz szczególnych dowodów opieki Bożej, to jakby powrót do czasów rajskich. Pamiętać trzeba, że długie życie uważane było, zwłaszcza we wcześniejszych okresach ST, za dowód specjalnego błogosławieństwa Bożego, a wczesna śmierć – za jego brak. – To sam Bóg stworzy ten nowy ład wszechświata.

Iz..66, 22 Stworzony przez Boga nowy porządek rzeczy istnieć będzie już na zawsze, trwać będzie również nieprzerwanie lud Boży, jego chwała i szczęście.

Oz..2,.20 Nastanie era życia szczęśliwego jak w raju, do czego nawiązuje nawet przymierze z dzikimi zwierzętami. Po zniszczeniu wszelkiego oręża wojennego nie będzie już groziło żadne niebezpieczeństwo.

Oz..2,.21 Związek między Jahwe a narodem został zerwany z winy narodu. Jahwe jednak chce na nowo poślubić swój naród i przynosi, podobnie jak oblubieniec, dar ślubny w postaci dóbr duchowych, przez które osiągnie on to, że naród znowu "pozna Jahwe". Jest to charakterystyczne wyrażenie Ozeasza, oznaczające nie tyle poznanie teoretyczne Boga, ile raczej praktyczne, czyli uznanie Jego woli i postępowanie według Jego prawa.

Oz..3, 5 Nawrócenie da początek nowej erze... Słowa te należy rozumieć w znaczeniu eschatologicznym.

Am..9,.11 Gdy nastanie czas wybawienia, rozbite królestwo Dawida zostanie znowu wskrzeszone w swej dawnej wielkości, a nawet poszerzy swe dawne granice, bo należeć będą do niego i inne narody, które poznają prawdziwego Boga za pośrednictwem Narodu Wybranego. Narody te będą wywodziły swą nazwę od Imienia Bożego, bo będą się nazywały "ludem Bożym", pdobnie jak Izrael nazywał się "narodem Jahwe".

Am..9,.13 Zbiory będą tak obfite, że prace przy nich trwać będą do czasu, gdy trzeba będzie znowu przygotować rolę pod nowe zasiewy. Ta obfitość dóbr materialnych, przedstawiona w sposób poetycki, jest obrazem szczęścia w czasach mesjańskich.

Am..9,.14 Odmieni się los Izraela, gdy skończy się niewola, która się już nigdy nie powtórzy.

Mi..4,.1–3 Proroctwo to znajduje się również, i to prawie dosłownie, u Iz 2, 2-4. Nie wiąże się ono tam wprawdzie tak dobrze z kontekstem jak tutaj; ponieważ jednak idea nawrócenia pogan i powszechnego pokoju w erze mesjańskiej ( Iz  9, 4-6; 11, 6-9) nie jest obca Izajaszowi, należy przyjąć, że Micheasz powtórzył je za starszym od siebie Izajaszem. Nie jest też wykluczone, że jeden i drugi przejął je ze starszego jeszcze źródła.

Mi..4,.1 Wiersz ten wiąże się logicznie z poprzednim, ponieważ powszechny pokój w czasach ostatecznych ma być poprzedzony sądem. Syjon będzie przewyższał inne góry swoją godnością.

Mi..4,.2 Nie kult, ale nauka Jahwe i jej przepisy religijno-moralne (Tora) będą przyciągały pogan.

Mi..4,.3 Powszechny pokój będzie możliwy dlatego, że w sprawach spornych wszystkie narody podporządkują się wyrokom Jahwe. Broń, jako zbyteczna, będzie wówczas mogła być przerobiona na narzędzia rolnicze.

Mi..4, 4 Zwroty przysłowiowe, oznaczające dobrobyt i spokój.

Mi..4,.5 Dopóki ideał przyszłości nie jest jeszcze urzeczywistniony, przynajmniej sami Izraelici powinni trwać wiernie przy Bogu.

Za..3,.10  Szczęśliwa przyszłość przedstawiona jest w sposób obrazowy i dość często spotykany jako czas pokoju i dobrobytu.

Za..9,.9-10 "Córą Syjonu" nazwani są mieszkańcy Jerozolimy. – Po upadku wrogich mocy, które zagrażały Narodowi Wybranemu, rozpocznie swe panowanie w Jerozolimie Mesjasz a Królestwo Jego obejmować będzie cały świat... Wyrazem pokojowego charakteru Jego panowania będzie także usunięcie z Jego królestwa wszelkich narzędzi wojennych.

Ez..34, 23-31 Najważniejszym wydarzeniem nowej teokratycznej rzeczywistości będzie fakt, że Jahwe osobiście wyznaczy swej trzodzie idealnego jednego pasterza. Będzie nim Mesjasz... Będzie On pochodził z rodu Dawida. Wówczas Jahwe zawrze ze swym ludem nowe przymierze. nową rzeczywistość będą cechowały: pokój, bezpieczeństwo i rajskie warunki bytu, a więc dostatek deszczu i urodzaj.

Ap..20, 1-3 Stałym elementem nadziei mesjańskich, zwłaszcza w apokaliptyce, był okres szczęśliwych rządów Mesjasza nad swoim ludem po pokonaniu wszelkich wrogów. Rozumiano to często jako pośrednie stadium między obecnym eonem prób a ściśle eschatologicznym – szczęścia wiekuistego. Obrazem więc królestwa szczęśliwego, ale jeszcze na ziemi, posługuje się Jan, by ukazać nowy aspekt Kościoła Chrystusowego w doczesności pod symbolem tysiącletniego królestwa.

Ap..20,.2 związał go na tysiąc lat – Uwięzienie przed karą ostateczną. Obraz ten "rekapituluje sąd nad szatanem, którego wątek już się snuje począwszy od 12, 9. Warunkiem szczęśliwego millenium w doczesności jest uwięzienie podczas niego szatana, tzn. ograniczenie jego pełnej możliwości kuszenia. "Tysiąc lat" jest liczbą symboliczną, oznaczającą długie trwanie w przestrzeni i czasie, okres doczesny Kościoła.

Ap..20,.3 "Zwodzenie narodów" jest to główna czynność szatana; "ma być na krótki czas uwolniony" stwierdza, że to "zwolnienie" także należy do planów Bożych; "krótki czas": jak zawsze według miary Bożej.