Ofiarowanie chleba

Jak wtedy Maryja przy ofiarowaniu Dzieciątka Jezus w świątyni, tak teraz i kapłan podnosi do góry, do ofiarowania patenę z hostią do Boga Ojca: hostię dla siebie, jak również dla wszystkich z nim ofiarujących wiernych. Kapłan sam siebie, jak i wiernych, składa mistycznie na patenie (lub w cyborium) w ofierze Niebieskiemu Ojcu. W pierwszym rzędzie składa Jezusa, jako ofiarę Nowego Przymierza, który przez Tajemnicę Przeistoczenia uobecni się w Hostii. Dlatego mówi: „...dzięki Twojej chojności otrzymaliśmy chleb, który jest owocem ziemi i pracy rąk ludzkich; Tobie go przynosimy, aby stał się dla nas chlebem życia”. Tylko sam Jezus jest doskonałym darem, jest cały na krzyżu (dlatego patena jest w symbolice języka kościelnego krzyżem, na którym leży Jezus). Na patenie leży także hostia dla mnie, a więc symbolicznie leżę również i ja, aby ofiarować się razem z Jezusem. Jak bardzo powinno być przy tym obecne moje serce. Kapłan powinien być w tym akcie ofiarowania w taki sam sposób obecny jak Maryja.  ►